Yalçın Remzi Yüregir yaşamının her aşamasında çok yönlü çalışmalarla öne çıkmış kişiliğe sahipti. Daha Tarsus Amerikan Kolejinin orta bölümünde öğrenci iken müziğe o yıllarda başlayan tutkusu ile bir yandan da piyano dersleri almaya başlamıştı. Daha sonra öğrenimine devam ettiği Robert College Mühendislik bölümünde ünlü sanatçımız Cemal Reşit Rey’in  piyano ve kompozisyon öğrencisi olmuştu. ABD’de Harvard Üniversitesi’nde Mühendislik Master derecesini aldıktan sonra eşi Güneş Yüregir ile yaşamaya başladıkları Michigan’ın Ann Arbor kentinde mühendis olarak çalıştı. O sürede de yine  bir yandan Michigan Üniversitesi Müzik bölümünden kompoziyon master derecesini almayı başardı.

1958 yılında yurda dönen Yalçın Remzi Yüregir yedeksubaylık görevini tamaladıktan  sonra  1961 yılından itibaren de Yeni Adana Gazetesi’nin yönetimini kardeşi Çetin Remzi Yüregir ile birlikte devraldı. Gazeteyi kardeşinin askerlik görevine gittiği  sürede de yöneten Yüregir, daha sonraki yaşamı boyunca da gazetemizin yüzyılı aşkın yayın hizmetinin devamını sağlamada her türlü özveriyi göze alarak emeğini esirgemedi. Makaleleri ve araştırma yazıları ile gazetenin içeriğini zenginleştirmeyi sürdürdü.

Bugün eğer Yeni Adana tüm olumsuz koşullara rağmen geleceğe umut ve kararlıkla bakabiliyor ise bunu çok büyük ölçüde Yalçın Remzi Yüregir’e borçludur. Bu yönüyle değerli anısı önünde saygı ile eğiliyor, kendisine Tanrı’dan rahmet, ailesine de başsağlığı ve sabır diliyoruz.

YENİ ADANA

Büyük kaybımızın cenazesi yarın saat 13.45’te  Balcalı Çukurova Üniversitesi  mezarlığında toprağa  verilecek

YALÇIN REMZİ YÜREGİR’İN YAŞAMI

Çok yönlü çalışmalarla öne çıkan yaşamı boyunca  gazetecilik, mühendislik, Çukurova Üniversitesi’nde yöneticilik ve ayrıca müzik alanında başarılara imza attı

Yalçın Remzi Yüregir yaşamının her aşamasında çok yönlü çalışmalarla öne çıkmış kişiliğe sahipti. Bir yandan inşaat mühendisi olarak titiz çalışmaları ile Adana’nın önemli sanayi kuruluşlarının yapılarına katkı koyar, daha sonra Çukurova Üniversitesi Yapı İşleri Daire Başkanlığı görevi sırasında üniversitenin yerleşiminde önemli rol oynarken, diğer yandan da Çukurova Üniversitesi Devlet Konservatuarı’nın kuruluşuna önderlik ederek oranın ilk müdürü olmuştur. Üniversite’nin Güzel Sanatlar Fakültesinin kurulmasında da görev alarak orada da kurucu dekanlık görevi üstlenmiştir.

1931’de Adana’da doğan ve 91 yıllık ömrünü yine Adana’da tamamlayan Yüregir daha Tarsus Amerikan Kolejinin orta bölümünde öğrenci iken müziğe başlayan tutkusu ile bir yandan da piyano dersleri almaya başlamıştı. Daha sonra öğrenimine devam ettiği Robert College Mühendislik bölümünde ünlü sanatçımız Cemal Reşit Rey’in  piyano ve kompozisyon öğrencisi olmuştu. ABD’de Harvard Üniversitesi’nde Mühendislik Master derecesini aldıktan sonra eşi Güneş Yüregir ile yaşamaya başladıkları Michigan’ın Ann Arbor kentinde mühendis olarak çalıştı. O sürede de yine bir yandan Michigan Üniversitesi Müzik bölümünden kompoziyon master derecesini almayı başardı.

1958 yılında yurda dönen Yalçın Remzi Yüregir yedek subaylık görevini tamamladıktan sonra  1961 yılından itibaren de Yeni Adana Gazetesi’nin yönetimini kardeşi Çetin Remzi Yüregir ile birlikte devraldı. Gazeteyi kardeşinin askerlik görevine gittiği  sürede de yöneten Yüregir, daha sonraki yaşamı boyunca da gazetemizin yüzyılı aşkın yayın hizmetinin devamını sağlamada her türlü özveriyi göze alarak emeğini esirgemedi. Makaleleri ve araştırma yazıları ile gazetenin içeriğini zenginleştirmeyi sürdürdü.

1961 yılından sonraki yaşamında mühendislik alanında çalışmalara başlayan Yüregir,  çok yönlü etkinlikleri arasında, Vali Mukadder Öztekin’nin lise düzeyindeki öğretim alanında öğretmen sıkıntısını aşmak üzere başlattığı çalışmalar çerçevesinde Adana Kız Lisesi’nde müzik öğretmenliği de yaptı.

Yüregir yine o yıllarda Adana’da yayına başlayan Çukurova Bölge Radyosu’nda klasik müzik tanıtım programları yaptı ve Atatürk Parkı’nın Ziyapaşa Caddesi ile kesiştiği noktada kurulan Atatürk Gençlik Sarayı’nın müdürlüğünü yaparken benzer programları izleyicilerle sürdürdü.

Serbest mühendislik yaptığı dönemde mimarlar Demirtaş Ceyhun, Ulvi Özdemir ve Ertuğrul Arf ile birlikte bir çok özel binanın ve sanayi kuruluşunun inşaatlarına katkı sundu.

Şurasını da anımsatmakta yarar var. İnşaat Mühendisleri Odası’nın Adana’da kuruluş aşamasını da Yüregir başlatmıştır. Adana Belediyesinde yaşanmakta olan imar düzensizliklerine karşı giriştiği mücadeleyi bir yandan Yeni Adana sayfalarında sürdürürken  diğer yanda da İnşaat Mühendisleri Odası Adana Temsilciliğinin de kurulmasına önayak olmuş ve burasının yeterlik vermediği yapılara ruhsat verilmemesi  hususunun Belediye’ce de kabulünü zorlamıştır.

1976  yılında  Rektör Lütfullah Aksungur’un çağrısı üzerine Çukurova Üniversitesi’nde İnşaat İşleri Daire Başkanlığı görevine başladı. Üniversite yerleşkesinin gelişme ve genişleme sürecinde ve bu arada öncelikle Balcalı Hastanesinin kuruluşu sırasında başlayan yapılaşma çalışmalarında görev aldı. Bu çalışmalar  Çukurova Üniversitesinin il çapında genişlemesi ve hatta Mersin Üniversitesi’nin kuruluşuna atılan ilk adımlara kadar yaygınlaştı.

Bu süreç içinde Yüregir, Çukurova Devlet Konservatuvarı’nın kuruluşu için başlatılan girişimlerde görev üstlendi.  1993 yılına kadar Yapı İşleri Daire başkanlığını sürdürürken, açılış kararının sonuçlanmasından sonra kurucu müdürü olarak 1986 yılında konservatuarın geçici bir binada öğretime açılmasına emek verdi. Okulun kendi binasında Türk sanat dünyasına başarılı müzisyenler kazandırması sürecini yaşadı. Konservatuarda müdürlüğü sırasında da ders verirken, emekliliği sonrasında da bunlardan bir bölümünü vermeyi sürdürdü.

Yalçın Remzi Yüreğir, Konservatuvarın kuruluş aşamasını ALTINŞEHİR dergisinde kendisi ile yapılan söyleşide şöyle anlatıyor:

“Yapı İşleri Daire Başkanı olarak her Ağustos ayında Devlet Planlama Teşkilatında yeni bütçenin görüşüldüğü toplantılara Rektör Bey’le katılırdım. O zaman rektör efsanevi Mithat Özsan...
Bu sırada Hikmet Şimşek Adana’da Senfoni Orkestrasının kurulmasına çaba sarf ediyor. O bize üniversitede konservatuar kurmamızı önerdi...
Mithat Bey ile üniversiteyi geliştirme konusunda sohbet ederken konservatuarı gündeme getirdim. Konservatuarın bütçesini talep ettik ve ödenek aldık… Şimdi ki Büyük Amfi binasında oditoryum alanı kaba inşaat olarak duruyordu, ilk önce orayı canlandırdık. 1982 yılında iç akustik yalıtımını sağladık. Koltukları ise dışarıda beraber çalışmış olduğum mimar Ertuğrul Arf’in katkıları ile yerine koyduk ve oditoryum kullanılır hale geldi...

Buranın 1982 yılında ki açılış konserinde Ankara’dan müzisyenler geldi ve konser verdiler. O zaman Adana Halkevi’nin de yöneticisi olduğum için sanatçılarla aramız iyiydi ve konserleri rahat düzenliyorduk... Bu konserler sayesinde başta Mithat Bey olmak üzere yöneticiler arasında bir güven oluşturmuştum. Bu güven sayesinde ben konservatuarın kurulmasını istediğimde Rektör Mithat Özsan Devlet Planlama Teşkilatı’na “Bana hiçbir şey vermeyin ama Yalçın’a konservatuarı verin” dedi... Ve binanın ödeneği böyle çıktı..

Binanın Ödeneğini Aldıktan Sonra 2 Katı Kızlar Ve Erkekler Yatakhanesi Olarak Başladık”

 Müzik bir emek ve yetenek işidir, o dönemde çok seçici davranıyorduk” diyerek konservatuarı nasıl bir titizlikle kurduklarını anlattığında, bende müzik için sadece aşkın yetmediği, birilerinin de bu aşkın gücü ile çabalaması gerektiği fikri doğdu...
“Aslında biz buraya başlarken Ankara’daki Devlet Konservatuarı modelini seçmiştik. Ülkenin her yerinden yatılı öğrenci alacaktık, sadece Adana’daki yetenekli çocukları değil; Kozan, Osmaniye gibi yerlerde yaşayan tüm çevre illeri ve ilçeleri kapsayan bir plan vardı. Bu binanın da ödeneğini aldıktan sonra, 2 kat kızlar ve erkekler yatakhanesi yaparak projeyi uygulamaya başladık. Alttaki 2 katta yalıtılmış stüdyolar vardı. Ben 1999 yılında emekli oldum. Benden sonra tabi ki başka müdürler geldi ve yatakhaneyi kaldırdılar, bu hataydı... Kırsal alandaki çocuğa nasıl ulaşacağız, köylerde, ilçelerde yaşayan çocukları nasıl eğiteceğiz? Yatılı bölümün kapanması bir kayıptır...”

Yalçın Remzi Yüregir yine bu süre zarfında müzik alanında akademik aşamalarını da yükseltti. Önce doktora düzeyi olarak kabul edilen Sanatta Yeterlilik derecesini kazandı ardında da profesörlük kademesine ulaştı.  1999 Yılında da yaş haddinden emekli oldu

Yüregir’in müzikle ilgili makaleleri ve yayımladığı ders kitapları ve de kimi icra edilmiş besteleri bulunmaktadır.