O ADAM…
Rüzgâr sert esiyordu o akşam.
Zamansız bir lodosa
Tutulan hırçın Akdeniz
Delidolu çalkalanıp durdukça
Öfkesini kıyılara kusuyordu.
***
Çarşafa bürünüp o akşam
Düşman cephesini yırtıp, delip
Talan edilen bir kentin
Ortasından kaçıp gelmişti.
***
Yeşiloba´dan Ceyhana,
Kan ve vahşet doluydu;
Gülek Boğazı´ndan Misis´e
Ateş çemberindeydi Çukurova.
***
Dalgın ve tasalı..
Nasıl kurtarırız bu vatanı der
Bu düşmanın elinden.
Nasıl özgürlüğümüzü alırız,
Nasıl yurttaş oluruz memleketimizde?..
***
İnancını yitirmez tek adamlık.
Yapayalnızlıkla direnir, aldırmaz,
Sen mi kurtaracaksın vatanı sözlerine.
Gömülmez karamsarlığa, biler umudunu;
Benden bu kadar deyipbitirmez.
***
İnancı bir tüfek yüreğinde.
Her umudu mermi sıktıkça sıkılan.
Geçer Karaisalı´ya Adana´dan.
Ordan vurur Kayseri´ye, bir otel odasına
Kuvvayi Milliye´nin tabelasını asar.
Ata´nın selamını alır uzak ellerden.
Döner sonra gelir Pozantı´ya…
Toroslar´ın eteğindeki kör bir durağın
Böğrüne basının karargahını kurar.
“Adana” böyle doğup yeniden, “Yeni Adana” olur.
Cumali Karataş
*(Cumali Karataş´ın “Ahmet Remzi Destanı” adlı şiir dosyasından alınan bir bölümdür.
