Müziği sevenler genelde için bilgiye, kültüre, çağdaş ve evrensel bir yaşam potansiyeline sahip aydınlık insanlardır. Okuma, paylaşma, kültürel ve sanatsal duyarlılık ölçütlerini içselliklerinde normlaştırlar. Uzun yıllardır okuduğumuz, dinlediğimiz, araştırdığımız hatta yaşamlarına tanık olduklarımız sanat ve kültür sevdalısı dostların özgeçmişlerinde çağdaş ve böyle bir evrensel değer taşıyan böyle olumlu izleri görebilmek her zaman için olası. Başta çok tanınan “İnleyen Nağmeler” ve “Gizli Aşk Bu” adlı şarkılarıyla da hemen akla gelen önemli bir bestekârı ve Türk Müziği´nin simge isimlerinden biri olan Sayın Zeynettin Maraş da işte bunlardan biri…
Müzisyen bir aileden gelen Zeynettin Maraş genç yaşlarda ses ve ut olarak profesyonel müzik yaşamında yer alan bir değer. Ailece meyil verilen müzikal eğilim dönemin sanat dolu bir toplumsal varsıllığı.
Yıla bakın sonra siz…
1935-40´lar, Karadeniz´in bir ilçesinde müzisyen bir aile, sanatla dolu bir yaşam… Modern yaşam, sanat sevgisi, zaman zaman neşe içinde geçen meşkler, musıki toplantıları. Sonra hep o genetik/yetenek bağlamında oluşan sanatsallığın temelindeki müzisyen aileye bakınız…
Baba Bafra Noteri Memduh Bey; anne Muazzez Hanım udi; abla Necla Tarzi güfte yazarı; kardeş Siyami Maraş udi. İşte böyle bir müzikal ortamda yetişen biri Zeynettin Maraş olmaz da ne olur? Fakat, asıl onu Zeynettin Maraş yapan temel Münir Nurettin Selçuk, Mesut Cemil, Şefik Gürmeriç, Nevzat Atlığ, Refik Fersan ve Şerif Muhiddin Targan gibi dönemin ve Türk Müziğinin önemli üstatlarından yararlandığı ve beş yıllık öğrenim süresini üç yılda tamamladığı İstanbul Belediye Konservatuvarı´dır.
Nihayet ilk beste 19 yaşlarında gelir. Ablası Neclâ Tarzi´nin “Gözyaşlarımı derdime derman ettiğim akşam.” Dizesiyle başlayan dörtlüğünü Hicazkâr makamında ve curcuna usulünde besteler.
Devamı gelir…
Öyle yüzlerce değil. 86 beste yapar. Bunlardan da sadece 18 adedi TRT repertuvarındadır.Ama ikisi vardır ki dillere düşer, onun besteci olarak tanınmasını sağlar. Bunlar: ”İnleyen Nağmeler”ile “Gizli Aşk Bu”dur; onu bestekâr yapan eserlerdir.
Sonrasında ödüller alır, sanat yaşamında ilerler, bazı koroları kısa süreli çalıştırmaları olsa da kurucu üyesi olduğu Pendik Musıki Derneği´nin yıllarca koro şefliği ve genel sekreterlik göreviniyapar. Son olarak da çalışmalarını evinde yaptığı özel topluluğuyla yıllarca konserler verir.
Yazdığı şiirler ve güfteler de besteleri gibi az ve seçicidir Zeynettin Maraş´ın. 26 adet şiir ve ayrıca bazı güfteler yazar. “Üç büyük şarkım” dediği ”İnleyen Nağmeler”, “Gizli Aşk Bu” ve “Hasretim Sana”nın güfteleri de kendisine aittir.
Zeynettin Maraş “Eflâtun”, “Mızrap”ve “Musıki Mecmuası” ve son olarak Avni Anıl´ın Dünya gazetesinde hazırladığı TSM sayfasında da ayrıca “Nağmelerin İçinden” isimli bir köşesi vardır. Daha sonraki yıllarda, Yeni Adana Sanat Sayfası´nda da yayınlanan “Dünden Anılar” isimli beş yazısı ve on şarkımın notaları ve değişik fotoğrafların bulunduğu “Nağmelerin İçinden” isimli bir kitap da yayımlar.
“Gizli Aşk Bu”, ”Söyleyemem derdimi kimselere” dediği o ünlü bestesinin etrafında kozasını ören gizem olayıdır…
Geçtiğimiz yıllarda yitirdiği rahmetli eşi Yıldız Hanım, büyük bir olgunlukla Emel Sayın´a:“Efendim âşık olmuşsa size âşık olmuş…” yaklaşımının ardındaki söylentidir. Zeynettin Maraş, tıpkı şarkıdaki gibi kimseye bir şey söylememektedir ama “Gizli Aşk Bu”nun çıkış kaynağı olarak böyle bir yakıştırma da hâlâ ortada dolanıp durmaktadır.
