Cumhuriyet Halk Partisi´nde haftalardır süren ‘olağan mı, olağanüstü kurultay mı?´ tartışması sona eriyor. Yarın akşama kadar gerekli imza sınırı aşılamaz ise Genel Merkez´in zaten yürümekte olan takvimine göre 16-17 Ocak 2016 günlerinde Olağan Kurultay yapılacak. Eğer ‘muhalif´ damgası vurularak neredeyse hain ilan edilen kesimler gereken imza sayısına ulaşırlarsa Kurultay´ın olağanüstü toplanmasının yolu açılacak. ‘Yolu açılacak´ diyoruz zira inatla kendilerinin düzenleyeceği gündemle yeniden seçilme, fazla gürültü kopmadan aklanma hesabıyla delege huzuruna çıkma taktiğine sarılmış görünen Kılıçdaroğlu ve ekibi, bu başvurunun geçersiz kılınması için neler deneyebilecektir bilemiyoruz şimdiden.

8 Kasım 2016 tarihinde bu sütunlarda yer alan “CHP´DEKİ ‘YENİLGİ TAHRİBATINI´ OLAĞANÜSTÜ KURULTAY İLE GİDERMEK OLASI MI?” başlıklı yorum yazımızda, partinin üye ve delege katmanlarında gereken derinlikli bilinçlendirmeler başarılamadansırf seçim kayıpları hesaplaşmasına dönüşecek muhalif hareketlerin ve çıkışların yarardan çok zarar vereceği kaygısını dile getirmiştik. Bir noktadan sonra dağınık gruplar ve bunların çıkaracağı yönetici adaylarının, aralarından Kurultay seçimlerini kazananlar çıksa da bunların, CHP´nin temel sorunlarını çözmüş olmaktan çok günü kurtaran, daha da kötüsü çözülmeyi ve yozlaşmayı sürdüren kişiler olmaktan öteye geçemeyebileceklerine işaret etmiştik. Ve de şunları söylemiştik:

“Kemal Kılıçdaroğlu, olayların ciddiyetini, CHP´de yaratılmış olan tahribatın boyutlarını görmezden gelmektedir. Hatta kendisini bu gelişmelerden sorumlu kabul etmemekte, MYK toplantısında kendi çevresine, “Aman olası genel başkan adaylarına karşı olumsuz tavır sergilenmesin” diyecek kadar bağışlayıcı poz takınıp, kendisini makamının değişmez sahibi gibi görme eğilimine kapılmış gitmektedir.

Bu psikoloji içerisindeki bir iktidar sahibinin olağan ya da olağanüstü bir kurultayı alabilmek için yapmayacağı hiç bir şey olamaz. Seçim yenilgileri serisini olağan kabul edip, “Seçmen CHP´deki değişimi benimsedi, aynı çizgide devam edeceğiz” diyebilen ve de kendiliğinden istifa müessesesini çalıştırmaya gerek görmeyen bir siyaset adamı, karşısında ortak akıl oluşturarak siyasal ve sayısal güçle çıkamayan muhalif hareketleri darma duman edecek yöntemleri pervasızca kullanabilir.”

Bu kaygılarımızı Kılıçdaroğlu´nun niyetleri ve duruşları açısından haklı çıkaracak gelişmeler o günden bugüne yeni örneklerle sürdü. Bir kere grup grup, takım takım il başkanları, örgüt kademelerinde yer alan yöneticiler, yeni ya da eski milletvekilleri düzenledikleri toplantılar ve yaptıkları açıklamalarla Kılıçdaroğlu´nun ne kadar vazgeçilemez bir genel başkan olduğunu ilan edip durdular. Onun için olağanüstü değil olağan kurultaya gidilmesi gerektiğini vurguladılar. ‘Aman rakip çıkanları üzmeyelim´ diyen Kılıçdaroğlu ya da ekibindeki akıldaneler, böylesine peşin destek gösterilerinin CHP gelenekleri içerisinde hiç görülmediğini anımsamayıp bu pek de yakışık almayan şovlara dur demediler. Aksine bu ‘medyun-u şükranlar´ görüntüsü veren kişilerin davranışlarından hoşnut oldukları izlenimi yarattılar.

Seçimlerde elbette taraflar oluşur ve kıyasıya savaşım da verilir ama ne tür çekimserlikleri davet etse de şu sıralar Olağanüstü Kurultay isteyenlerin gerekçeleri arasına işte Kılıçdaroğlu´nun olayı böylesine bir husumet çekişmesi haline getirmesi de girmiştir. Kaybedilen seçimler dizisinin hesabını vermek, bunu kendisinin de yararlanacağı bir süreç olarak kabul etmek yerine “Her koşulda adayım” diyerek parti içinde bir savaşım süreci başlatan Kılıçdaroğlu, gerilimi artırmakla ‘mağdur ve haklı´ bir lider pozuna girerek avantaj sağlamaya çalışmaktadır.

Ama şurasını kabul etmek gerekiyor ki kendisi ne mağdurdur, ne de haklı…Örneğin 15 Kasım tarihli Cumhuriyet gazetesinde bir söyleşisi yer alan CHP Genel Başkanı, Kurultay sonrasında partide çok şey değişeceğini söylerken CHP´nin Atatürk´ten kopup kopmadığı sorusuna da verdiği yanıt ilginçti. “Atatürk´ü Kenan Evren gibi anlıyorlarsa doğru oradan koptuk, biz gardrop Atatürkçülüğü istemiyoruz. Ama Atatürkçülüğü, üreten düşünen yaratan, ülkesinin bağımsızlığı için titreyen, özgürlüğü insan hakları demokrasiyi yücelten değer olarak kabul ediyorlarsa biz bunun Türkiye´deki tek temsilcisiyiz” sözleri ile kendisine bayrak açıp Olağanüstü Kurultay isteyenleri adeta Kenan Evren çizgisinde göstermeye kalkması, Atatürkçülüğün temel taşı olan laiklik kavramını parti içinde neredeyse tabu haline getiren davranışını mazur göstermeye yetmiyordu. Aksine 1 Kasım seçimlerinden hemen sonra, partide yaşanan ‘değişimin´ partiye oy veren seçmenlerce de benimsendiği ve oy kaybetmemekle sağlanan başarının da nedenleri arasında sayılabileceği anlamına gelen değerlendirmesinden bir adım şaşmadığını ortaya koymaktaydı bu yaklaşım.

CHP´nin seçim hezimeti kabul edilmesi gereken konumunun başlıca nedenleri arasında bu keyfi, partinin hiçbir kurumsal kademesinde oluşturulmamış, tarihsel ideoloji ve misyonu ile ters düşen ‘değişim yolu´ sayılmalıdır. CHP´yi seçmenine yabancılaştıran bu dönüşüm/değişim döngüsü sandıklara gitmeyen, gitse dahi çevresinde etkin olmamayı seçen sempatizanların sayısını artırmıştır. Oy yüzdelerinde büyük düşüş yaşanmamış görünmesi bu yönüyle aldatıcı kabul edilmeli, aksine CHP´nin tek başına iktidara gelme yoluna set çekmesi bağlamında büyük bir başarısızlık örneği olarak görülmelidir.

Sözünü ettiğimiz yazımızda şu pasajlar da inanıyoruz ki geçerliliğini koruyor:

“Olağanüstü Kurultay isteyen eski il başkanları adına konuşan Zeki Alçın, seçimlerdeki yenilginin örgütlerin ve tabanın CHP´nin geleceğine ilişkin umutlarında tahribata yol açtığını söylüyor. Doğrudur, ama sadece bir noktaya kadar. CHP ‘yenileştirilme sürecine´ sokulduğu Kılıçdaroğlu döneminde asıl büyük tahribatı, partinin ortak akıl düzeyinde işleyen ideolojik yapısını ve buna sahip çıkacak kadroları kaybetmekle yaşamıştır. CHP´nin bu büyük yıkımdan kurtulabilmesi için yurt çapında, örgütler ve hatta seçmenlerini kapsayan yurttaş katmanları bağlamında, ciddi çabalara gereksinimi vardır. Bu çabaları yorulmadan ve yılmadan sürdürecek kadroların ortak akıl oluşturabilecek birlikteliklerine gereksinimi vardır.”

Olağanüstü Kurultay yapılmalı mı yapılmamalı? Bu sorunun şu sıralar gereksizliği ortada. Yeterli imzalar sağlanır da “Hesap sorma, CHP´nin olumsuz gidişinin sorumlularını bulup çıkarma” süreci nihayet başlatılırsa bunu en keskin hatlarıyla başarmak, bu harekete önderlik edenlerin sorumluluğundadır. Onlara düşen CHP´nin temel sorunlarını çözmüş olmaktan çok günü kurtaran, dozu kaçmış yöntemlerle çözülmeyi ve yozlaşmayı sürdüren kişiler olmaktan kaçınmaktır.

Eğer bu olmayıp da Takvim gereği Ocak ayında yapılacak Kurultay sürecine girilecekse, bunu da iyi değerlendirmek gerekmektedir. CHP´nin yukarıda altını çizdiğimiz üzre, içinde debelendiği yıkımdan kurtulabilmesi için yurt çapında, örgütler ve hatta seçmenlerini kapsayan katmanlar bağlamında, ciddi çabalara gereksinimi vardır. Önümüzdeki dönemde CHP´nin kendi özüne dönmesini gerçekten isteyenlerin, bu çabaları yorulmadan ve yılmadan sürdürecek kadroların, ortak akıl oluşturabilecek birliktelikleri ile zaman geçirmeden çalışmaya başlamaları şarttır.