SANİYE VİLDAN GÜZEL - İNADINA ŞİİR


"TEK BİR ÇİÇEĞİN MUCİZESİNİ AÇIKÇA GÖREBİLSEYDİK, HAYATIMIZ DEĞİŞİRDİ"  -BUDA


Edebiyat tarihinin dehlizlerinde dolaştıran kitapları okumayı seviyorum.
Özellikle anekdotları okurla buluşturan, ufuk açıcı, sanata ilişkin temaları titizlikle inceleyen kitapları... Bu kitapların içinden de deneme kitapları ön sırada...
Araştırmacı, denemeci, şair, sözcük üreticisi Salâh Birsel'in denemeleri, 
önceliğim. Yergili anlatımı, engin bilgisi ilgimi çekiyor. Geçen gün "Şiir ve Cinayet" adlı kitabını okuyordum sevdiğim yazarın. 
Bugün insanların, özellikle şairlerin,çiçeklere, dağlara, sulara, rüzgârlara kısaca doğaya bakışı üstüne yazmayı düşününce "Kel Bayır Soruları" adlı denemeyi yeniden okumak istedim.
Şöyle başlıyordu deneme, "1 numaralı halk düşmanı Al Capone on yıl süreyle
Amerikalılar'ı titretmek üzere 1919'da Şikago'ya ayak bastığında şöyle demiştir:
'Çiçeklere bayılırım. İster demet hâlinde, ister çelenk hâlinde, bütün çiçeklere biterim.' 
Amerika'nın ulusal katillerinden Büyük Jim de kendini haraca bağlamak isteyen bir azılıyı temizletince, işin başarıyla sonuçlandığı haberini getiren adamına bu tembihte bulunur:
'Bana unutturma da cenazesine gül gönderelim.'
Al Capone'in mezarının üstüne serpiştirilen kırmızı güllerin değeri ise beş bin doları aşar."
Sonra çiçekleri böyle seven ünlüleri anlatır yazar. Ne sevgi ama!..
Bir de bizim halkımıza, duyarlı insanlarımıza bakalım!..
Doğanın bize en güzel armağanı olan çiçeklere hangi  duygularla nasıl yaklaştıklarını görelim!..
Benim yaşımdakilerin çoğu bahçeli evlerde büyüdü; kentlerde de, kırsal kesimde de...
Bahçemizdeki çimenleri,  otları severdik onlara zarar vermezdik; ama, çiçeklere gölge verecek kadar uzayan otları keserdik. 
Çiçekleri koparmak aklımızın ucundan geçmezdi. Büyüklerimiz onların da canlı olduğunu öğretirlerdi bize küçücükken...
Bizi eğitirken, güler yüzlü olmamızı bile, Mevlânâ'nın  çiçek sevgisini aşılayan özlü sözleriyle öğretirlerdi. “Sen çiçek olup etrafa gülücükler saçmaya söz ver. Toprak olup seni başının üstünde taşıyan bulunur."
Babam da -ruhu şad olsun- kendi çocukluğunda söylediği şarkılar öğretirdi bize. 

"Bahar olsun da seyredin.
Nasıl süsler bayırları,
Zümrüt gibi çayırları,
Yüze gülen o pek narin
Gelin yüzlü papatyalar,
Altın gözlü papatyalar."

Bugün hâlâ gelin yüzlerini, altın gözlerini, gülen yüzlerini görerek bakıyorum papatyalara...
Büyüdük çiçeklerle, onları çok severek... Büyüdük, sefer tası gibi apartmanlara  yerleştik; ama saksıda da olsa çiçek büyüttük.
Benim en sevdiğim özlü sözlerden biridir; yıllarca özlemle gerçekleştirmeyi 
beklediğim isteğimi dile getirir:

“Tanrım bana kitap dolu bir evle, çiçek dolu bir bahçe ver.” – Konfüçyüs

Hep bir dolu kitabım oldu; ancak çiçek dolu bahçeye emekli olunca İzmir'de kavuştum.
Bizde halkın çiçeğe yaklaşımı budur. Bir de şairlerimizi dinleyelim:

REHİN
Gül bahçesinde gecelemeden
gül ile dikeni kim bilebilir?  
Güldür, elbet olacaktır dikeni  -REFİK DURBAŞ


MENEKŞE
Ayda gördüm tenini
hemen sürdüm izini
menekşe ile ördüm 
saçının her telini
Kim ödeyecek şimdi
bu aşkın bedelini?  -REFİK DURBAŞ


KANLI ZAMBAK
onu vurdular gözümle gördüm onu
ak bir zambağa binmiş gidiyordu
gidiyordu

zambak dur, sana da bulaştı kan.

bir damla gözyaşından
doğurmuştu anası onu,

bir avuç sevinçle
büyüttü.

bir avuç hüzünle
nice zorluklar

nice ayrılıklar
ve saçlarına beyazlar
düşürerek.

onsekizindeydi
bir sevgilisi vardı

aynı mahalleden
eyüpten.

henüz öpememişti bile.

konfeksiyonda
çalışırdı.

onu vurdular
gözümle gördüm onu

bir güvercin havalandı.
eyüpte, o basma
perdeli evde.

kurudu saksıdaki sardunya

birdenbire
çatladı
bir fotoğrafın camı.

tel çerçeveli
düştü
radyonun üzerinden

yere.

dağıldı kitapları
dağıldı şiirler
ve roma hukuku

güvercin
konamadı.
onu vurdular, gözlerimle gördüm onu
ak bir zambağa binmiş
gidiyordu
zambak dur, sana da bulaştı kan. -BEHÇET AYSAN

Bizim şairlerimiz çiçeklere böyle güzel, böyle duyarlı, böyle sevgiyle bakarlar.
Çiçekler ya sevgilidir, ya da sevgilinin saçının her telini sevgiyle ördüğü bir mis kokulu varlık. Ya da gencecik öldürülen bir gencin ölümünü anlatan bir özgün imge yaratılır çiçekle... Öldürülen genç, ak bir zambağa binmiş gitmektedir. Gencin öldürülmesiyle; bir güvercin havalanır, saksıdaki sardunya kurur... Başka imgeler de var şiirde; ama biz çiçek ve doğa varlıklarıyla oluşturulan imgelerle ilgileniyoruz.
Doktor, şair  Behçet Aysan da Sivas'ta genç yaşında, en verimli çağında  ak  bir zambağa binip uzaklaştırılanlardan...(1949- 1993) Ruhu şad olsun . 
Yazımı güzel bir şiirle bitirmek istiyorum:
Dostları özlemle kucaklamayı unutma.
Çocuk sevmeyi, çiçek koklamayı
unutma.
En zor anındayken bile kavganın,
gökyüzüne bakmayı
unutma! - ATAOL BEHRAMOĞLU 

                    HOŞÇA KALIN.



YAZARLAR

  • Pazartesi 8.7 ° / 1.6 ° Bulutlar
  • Salı 10 ° / 3.7 ° Bulutlar
  • Çarşamba 7.5 ° / -0.3 ° kırık bulutlar
  • BIST 100

    2.097%1,18
  • DOLAR

    13,4903% -0,21
  • EURO

    15,4250% -0,02
  • GRAM ALTIN

    789,59% -0,01
  • Ç. ALTIN

    1302,8235% -0,01